← Retour au site

Benedictionum ac Instructionum

Absolutionis forma communis

1. Cum Sacerdos pœnitentem absolvere velit, injuncta ei prius, et ab eo acceptata, salutari pœnitentia, primo dicit :

Misereátur tui omnípotens Deus, et dimíssis peccátis tuis, perdúcat te ad vitam ætérnam. Amen.

2. Deinde, dextera versus pœnitentem elevata, dicit :

Indul+géntiam, absolutiónem, et remissiónem peccatórum tuórum tríbuat tibi omnípotens et miséricors Dominus. Amen.

Dóminus noster Jesus Christus te absólvat : et ego auctoritáte ipsíus te absólvo ab omni vínculo excommunicatiónis, [suspensiónis], et interdícti, in quantum possum, et tu índiges. Deínde ego te absólvo a peccátis tuis, in nomine Pa+tris, et Fílii, et Spíritus Sancti. Amen.

3. Si pœnitens sit laicus, omittitur verbum suspensionis. Episcopus autem in absolvendis fidelibus ter signum crucis facit.

Pássio Dómini nostri Jesu Christi, mérita beátæ Maríæ Vírginis, et ómnium Sanctórum, quidquid boni féceris, et mali sustinúeris, sint tibi in remissiónem peccatórum, augméntum grátiæ, et præmium vitæ ætérnæ. Amen.


4. Justa de causa omitti potest Misereatur, etc., et satis est dicere : Dominus noster Jesus Christus, etc., ut supra, usque ad illud : Passio Domini nostri, etc.

5. Urgente vero aliqua gravi necessitate in periculo mortis, Sacerdos breviter dicere poterit :

Ego te absólvo ab ómnibus censúris, et peccátis, in nomine Pa+tris, et Fílii, et Spíritus Sancti. Amen.